-Ölüm neye benzer biliyor musun Hasan?
Hasan, kıpırtısız bekledi ninesinin cevabını.Gözlerini kırpmadan baktı yüzüne.
-Neye Nine?
-Toprak acıkır Hasan. Toprak da insanlar gi-
bidir. Belirli bir süreç içinde acıkır. O zaman sürmek gerekir o'nu. Ekmek gerekir. Doyduysa ne âlâ. Doymadıysa daha ister toprak. Terini alır insanoğlunun.
Yetmez. Tohumunu, emeğini alır. O da yetmez aslan'ım. Gayrı alacak bir şeyi kalmamıştır Canını alır. Bir can yetmezse, pek çok can alır. Doyar toprak. Bir
süre doyar aldığıyla. Sonra yine acıkır. Sustu. Bir süre düşündü yeniden. Ve devam etti. İşte
ölüm, insan oğlunun bir lokma gibi, bir tohum gibi toprağa düşmesine benzer. Anladın mı koçum.
... Ve savaşta tüm insanlar birliktir. Çünküm ölüm eşit kılar onları. Kurşun bana da gelse Tevfik Beye de aynı
sonucu verir bedenlerimiz. Bu bakımdan, bu işte beylik, ırgatlık olmamalı. Değil mi Beyim?