*
Bir kez daha aynanın karşısına geçip yumruğumu sıktım. Beyler, karşınızdayım işte! Bu büyük yazara dikkatli bakın! Gözlerine bakın! Büyük bir yazarın gözleri bunlar. Çenemi fark ettiniz mi? Büyük bir yazarın çenesi. Şu ellere bakın. Minik Köpek Güldü ve Çoktan Yitik Tepeler bu ellerle yazıldı.
*
Tanıdığım ve tanımadığım bütün insanlardan sıkılıyorum. Abimden bile. Hiçbir arkadaşımı aramıyorum. Artık onlar da beni aramaz oldular. Aramasınlar. Böylesi daha iyi. Konuşacak hiçbir şeyimiz kalmamış. Hep aynı şeyleri tekrarlıyoruz: Ne güzel günlerdi! - Nesi güzeldi? Güzel olsa hatırlamaz mıydık? Hatırlayıp avunmaz mıydık?
Sayfa 33 - Can Yayınları, 26.basım: Ekim 2022,İstanbul·Kitabı okudu