Yüce Ruh, elindeki sırları hiçbir zaman kaptırmaz. Bugüne kadar hiç kimse, bacaklarını doladığı palmiyeden daha yükseğe tırmanamamıştır. Yapraklarına kadar tırmansa bile, gerisin geri aşağı iner. Ağacın gövdesi yok ki daha yukarı tırmansın. Zaten Yüce Ruh da insanların bu aşırı merakından pek hoşlanmaz. Bu yüzden her şey başı sonu olmayan sarmaşıklarla sarılmıştır.
Palmiyeler, dağlar düşünürken bu denli gürültü çıkarmazlar. Zaten palmiyeler Papalagi kadar gürültülü, vahşice düşünselerdi, yaprakları bu kadar yeşil, meyveleri altın sarısı olmazdı. Bu şaşmaz bir deneyimdir, çünkü düşünmek tez yaşlandırır insanı, tez çirkinleştirir.