Sapere Aude
@SLYZ
Dünyada yaşamıyoruz, sadece bu dünyadan geçiyoruz.
118 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Kitap siparişi vereceğim gün listem neredeyse tamamlanmıştı. Gözüm bu sitede Ayfer Tunç'a ilişti. Yahu o kadar bahsediliyor, karşıma çıkıyor bir tanışamadım kalemiyle bekletmeyim artık tanışayım
Reklam
Okudum butonuna bastım, derin bir nefes aldım şimdi. Sanki gerçekten nefes almadan okumuşum gibi hissediyorum. İki günde 400 sayfa nasıl okudum bilmiyorum. Öyle güzel bir kadın tanıdım ki... Kalbine defalarca sarılmak istedim. O dönemde böylesi ayakları yeri sahiplenmiş, dili hürriyetini kaybetmemiş kadın ne kadar azdır kim bilir...
Sayfaları ardı ardına çevirirken o kadar istedim ki o güzel kalbinin mutluluğa ermiş olmasını. Bir mucize olsun da hayatın bambaşka, istediğin kapılara açılsın istedim.
Kitap nasıl bitmiş olursa olsun ben 632 sayfanın tamamında hüzünlere boğuldum. En mutlu olduğu anlarda bile jane'nin bunları hiç yaşamamış olmasını isterdim. Tek istediği; kalbi saf sevgiyle dolmuş insanların, onu çıkarsızca sevmeleri olan bir kadının yolun sonundaki o düzlüğe bunca yokuş ardında bırakarak ulaşması çok acı. İyi ki tanıdım seni Jane Eyre...
Online eğitimin bitmesiyle siteye, kitaplarıma kavuştum nihayet :) kavuşmanın ardından bitirdiğim ilk kitap göz izi oldu. Açılışı bu kitapla yaptığım için incelemeyi de çok memnum kaldığıma dair cümlelerle bitirip siteye eklemek isterdim ama yazarı ufakca bir eleştiriye dahil etmezsem objektif olmamış olurum :) Kitapta bir kelimenin farklı cümlelerin içinde ve aynı paragrafta elli kere geçmesi bunalttı çoğu kez. Söylemek istediklerini daha az aynı kelimeye yoğunlaşarak aktarabilecekken, gereksiz uzatmış olduğunu düşünüyorum. Misal bir paragraf " Bizim yaptığımız sadece olabilir olanın olmasını veya olmamasını istemekten ibaret. Olabilir olanın olmasını istersek olur, olmamasını istemezsek olmaz." son cümlenin gerekliliği manasız. İlk cümleden istersek olup-olmayacağını zaten çıkarabiliyoruz. Velhasılı tekrara düştüğü yerlerde sıkılarak devam ettiğim oldu. Hakkını yemek istemem altını çizdiğim bolca cümleler, analizler de oldu. Tahlilleri ve gözlemleri çok yerindeydi. Sonuç olarak okuduğum yorumlar kadar abartılacak bir kitap değil, tamamen yerilecek bir kitap da değil. Ortalama bir kitap kendisi.
Karantina günlerinde zamanımızı geçirmek için yapılan aktivitelerden en güzeli tartışmasız kitaplarımız. O günün küresel haberlerinden, son dakika gelişmelerinden bazen karartıcı çoğunlukla ruh bunaltıcı gündeminden anında çekip çıkarıyor insanı.
Oturduğumuz yerden yeni insanlar tanıyoruz. Yeni hayatlara dahil oluyoruz. Tabi trajik hayatlar okumak, ruh sağlığımızın pamuk ipliğine bağlı olduğu şu dönemde ne kadar mantıklı tartışılır :)
Bugün bana eşlik eden, kitabın cimri babası Harpagon karakteri oldu. Başladım anında bitti. Sesli güldüğüm diyaloglar oldu. Moliere'nin "gülerken düşünün ama tamam mı" dediği yerlerdeki mesajlar alındı. Kitaplığa yerine konuldu. Gün içindeki modunuzu yükseltebilecek yormayacak su gibi bir kitap. Okuyun tabiki :)
Nihayet bitirdim seni be kitap :) karantina günlerinde iyi gidersin bilek ağrıtmaz dedik de başımı ağrıtacağını düşünememişim (fazlasıyla memnunum ama bu ağrıdan). Kitabın kapağını açıyorsunuz
Reklam
Reklam