Yenilgiyi kendimize değil, yenenin kabiliyetine yorduk. Çünkü çoktandır izzetten kopmuş bir gücü kutsamıştık. Bu nedenle yenilgi bir sürece dönüştü. Bu süreci galiplerimizin gücüne yorduk. Her yenilgi galiplerimize olan hayranlığımızı arttırdı. Her yenilgi, bizi bizden uzaklaştırdı. Bükemediğimiz eli öpmeye başladık. Kendi algımız kaderimiz oldu.
Nesnelere bağımlılığın en kötü sonucu ise insanın da nesneleşmesidir ; ilişkilerde insanlara , sahip olunan, kullanılan, pazarlanan, elden çıkartılan, yenisiyle değiştirilen, değeri toplumsal piyasa kabullerine göre düşen veya yükselen nesneler gibi davranılmaya başlanmasıdır .