kaç defa bu kez son dedim bir daha bu kadar sevmem
kaç defa son üşümem dedim son ağrım son gözyaşım
kaç kere tövbe ettim kanmayacağım diye büyüne
gülersin tabii gülersin, güzelsin ya tabii gülersin
Süleymaniye'nin gölgesinde sahipsiz itler ulur
ulan bu kadar kirliyken nasıl bu kadar güzelsin
anlatsana biraz
biçimsiz köprülerin birbirine racon keser
üstten üste meydan okur minarelerin ulu orta
ara sıra masalara peri kızları kondurursun
amenna ulusun, dengin bir London bir Roma
beni kimse anlamadı be İstanbul
beni kimse anlamadı
bari sen anla
geç mi oldu? işime gelir, işim olmaz zaten gündüzle
annem beni gece doğurmuş karanlık sevmem ondan
gündüz değil gece güzeliz, bu da mı yalan? hadi ordan!