“Hayatım bir mekanmış da herkes içerideyken dışarı çıkmışım. Dönen muhabbetten kafam şişmiş,kapının önünde peş peşe sigara içiyorum.Hava soğumuş ama içeri giresim yok,parti bitene kadar dışarıda takılmak istiyorum. Komple gitsem çok ayıp olurmuş ondan duruyorum.Dünyanın konularıyla ilgilenmiyorum Osman”
Biten bir ilişki sonrası yazılan iç dökme şeklindeki mektuplardan oluşuyor. Kitap incecik olmasına rağmen verdiği duygu çok yoğun. Anlatımı sade anlaşılır ve okuması keyifli.
Olduğunu sandığı kişiye tutunup asla sınırlarının dışına çıkamayan insanlar için üzülüyorum artık.”Ben şöyle biriyim,ben böyle biriyim.” diye boyuna konuşmalarına da tahammül edemiyorum. Hiç sınanmadıkları durumlarla ilgili kesin bir biçimde “Ben olsam şöyle yapardım” dediklerindeyse artık anlattıklarını hiç ciddiye alamıyorum.