Serap
@SSeerap
Sıcacık, insanın içine işleyen bir hikaye.. Çocuklarını büyütmüş, eşini kaybedince koca evde yapayalnız kalmış Selime teyzenin hikayesi..Çocuklarından beklediği ilgiyi görememesi insanı üzüyor.
“Bir araya gelsek belki daha güçlü oluruz ama olamıyoruz. Ben Kastamonu’dayım,Meral İstanbulda, Seher Boluda, Erkanla yıldız ankarada. Düşününce yakın,düşününce çok uzak. İsteyene yakın,istemeyene uzak.”
Bir anne on evlada bakar da, on evlat bir anaya bakamaz sözünün hikayesi diyebiliriz. Akıcı ve bir o kadar da hayatın içinden bir hikaye.
Reklam
“Hayatım bir mekanmış da herkes içerideyken dışarı çıkmışım. Dönen muhabbetten kafam şişmiş,kapının önünde peş peşe sigara içiyorum.Hava soğumuş ama içeri giresim yok,parti bitene kadar dışarıda takılmak istiyorum. Komple gitsem çok ayıp olurmuş ondan duruyorum.Dünyanın konularıyla ilgilenmiyorum Osman”
Biten bir ilişki sonrası yazılan iç dökme şeklindeki mektuplardan oluşuyor. Kitap incecik olmasına rağmen verdiği duygu çok yoğun. Anlatımı sade anlaşılır ve okuması keyifli.
Unutma dersleri..
Tek kelimeyle ba-yıl-dım. Anlatımı o kadar içten,tasvirleri o kadar gerçekçi ki kitap su gibi akıyor. Yazarın nükteli dili zaman zaman güldürüyor. Kitabın hayata dair verdiği mesajlar zaten çok güzel ve anlamlı. Alıntı yapmaya doyamadım.
“Vedalaşmadan ayrıldıklarım listesine bir kişi daha eklediğimi düşünüp kederlendim. Çünkü vedalaşılmadığında,ayrılık eksik kalıyor.Ayrılmaktan çok,koparılmaya benziyor.Yırtılmaya.Sancılı ve huzursuz bir şeye.Galiba insan sadece eşiyle dostuyla değil,indiği otobüsün şoförüyle bile vedalaşmalı.Huzurlu ayrılıkların yolu,ılık vedalardan geçiyor.”
-Belki de dileğim yanlıştı.Artık hiç acı çekmemeyi dilemeliydim belki. Hiçbir acıyı yani.
- Öyle bir hayat yok ki. Yaşıyorsak, acı hep olacak. Ama altında ezilmemeyi öğrenebilir insan. Acısında kaybolmadığı günler dileyebilir gelecekten. Yani kimisi mesela mutlu olmak için özel bir sebep de aramaz. Mutsuz olmadığını fark etmek yeter mutlu hissetmesine.
Kısaca okuyunuz efendim :)
EL KIZI
Mazhar,eşi Nazan ve Mazharın annesi Hacer hanım hikayenin kahramanları. Mazhar avukat. bir de çocukları var Haldun. Nazan safça bi karakter ama bu kadar saflık da fazla dedirtiyor. Kitap su gibi aktı gitti kitap okuyormuş gibi değil de hemen yanı başımda olaylar yaşanıyor ben de izliyormuşum gibi bir his yaşattı bana. Bir insanın kaderi üzerinde hiç etkisinin olmaması, bunca kötülüğe kolayca sürüklenivermesi.. Kitabı okudukça sinirlendim sinirlendikçe okudum. “Nazan artık aç gözünü, şu gidişata bi dur de,sesini çıkar.” diyesim geldi. Gerçek hayatta bu olayların ve böyle kötü insanların olduğunu düşünmek beni ürpertti. Yıllarca çocuğuna hasret kalmış Nazan’ın kitabın sonlarındaki gidişatı içimi paramparça etti. Sonu çok hazin bitti.Nazan başına gelenlerin hiçbirini haketmedi ama bu sonu hiç haketmedi. Mutlu bitsin isterdim. Oğlunun yıllarca anne hasretiyle yanması sonunda da annesi olduğunu bilmeden onun ölüsünü incelemesi..Bunların farkına annesini kaybettikten sonra varması…Çok tuhaf hissettirdi,içime dokundu.Kitabı okuyunca boğazımda koca bir yumru hissettim. Etkisini kolay kolay atlatamayacağım bir kitap oldu
Ateş Yakmak JACK LONDON
Bir solukta bitirilecek bir kitap. Betimlemeler o kadar güzel ki anlatılan olaylar sanki gözünüzün önüne geliyor, bir film izliyormuş gibi hissediyorsunuz. Herkesin okumaktan keyif alacağı bir kitap mutlaka okumalısınız.
Reklam