Semra

Hayatta mutlu olmak için kapalı kutu olmak lazım.
Bir hayatı olduğunun çok da farkında değildi. Hayat için ne yapması gerektiğini bilmiyor, hayat zaten onu yaptı zannedi­yordu. Kendisini onun içinde duracak, beğendiklerinin yanına varacak, mor çiçekleri seçip başkalarına da gösterecek zannedi­ yordu. Mor çiçekleri görmesi ama göstermemesi, dağa çıkması ama dağı sevdiğini bildirmemesi, herhangi bir sevdiğini ifşa et­memesi, gergin olmadığını bile bildirmemesi gerektiğini anla­dı. Hayat ile o gece tanıştı ve hiç sevmedi. Ama bunu ona belli etmemesi gerektiğini saniyeler önce öğrenmişti.
Sayfa 60·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Şans ne ola ki?
Şans zaten in­sanın hep kendi kendineyken bir çala gördüğü ve var zannetti­ği, onun da varım dediği ama ele karışınca gaib olan bir şeydi.
Sayfa 53·Kitabı okudu
Alıntı
Evlerin mahremiyeti kalkınca toplumda huzur da kalmadı.
Kendisi gibi bazı defterleri yazarak çoğaltan birkaç tanı­dığı ile de dükkanına gelip giden ahbapları ile de hep dışarıda görüşür, ne eve kabul eder, ne kendisi kimsenin evine varır­dı. Evler tamamı ile mahrem, dışarıya kapalı yerlerdi.
Sayfa 47·Kitabı okudu
Alıntı
Bazı insanlar yardımcı olarak yaratılmışlardır, bunlara şefik soyu denir .
Sayfa 46·Kitabı okudu
İnsan kendi ömrünü uzun sayarmış...
Ve sümbü­le, süsene, katırtırnağına, gelinciğe bu kısacık hüküm sürmeye acıdığı kadar kendine acıyamayan insan, ömrüm var o da be­nim sanan insan...
Sayfa 43·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam