S.Victoria
@S_Victoria
32 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Sonsuz bir eser
Aslında bu kitaba daha önce inceleme yapmıştım, ama bir alıntısı gözüme tekrar çarpınca yaptığım incelemenin bu kitabın potansiyeli için yetersiz olduğunu düşündüm.
Sınırlı kelimelerle bu kitabı anlatmak çok zor, okuduğum hiçbir kitabın tadına benzemiyor. Ama illaki bir kelimeyle betimlemem gerekirse layemut derdim, yani ölümsüz ve ebedi. Kitabı bitirince önce yarım kalmışlık hissi hissettim, sonra ise belki de kitabın içimdeki bazı şeyleri tamamladığını hissettim. Bazı hikayeler kalbimde tanıdık bir hissi uyandırdı. İsmini koyamadığım, sınırlandıramadığım, başka başka dünyalardan kopup gelmiş hikayelerin eski bir kütüphanedeki tozlu bir kitapta tekrardan hayat bulması gibiydi. Her öykü farklı bir his, farklı bir dünya, farklı bir enerji.
Betimlemesi, yazım dili, olayları, karakterleri, hissettirdikleri muazzamdı. Okumadıysanız okumalısınız, okuduysanız bile tekrar okumalısınız. Yazarını gerçekten başarılı bulduğum bir eser. Yol, böyle bir eseri biz fellowship ile paylaşan ve ilham vermeye devam eden elf yazarımızdan yana olsun…
Unutulmuş Büyüler ve Terk Edilmiş Öyküler 
Damla N. Archeron
Unutulmuş Büyüler ve Terk Edilmiş Öyküler Damla N. Archeron
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
bu neydi böyle
Bunca zaman aktif olmadıktan sonra okuduğum böyle bir kitap için inceleme yazmam gerekiyordu.
Öncelikle yaklaşık ilk elli sayfada sürekli başa dönüp kim kimdi, bunun mesleği neydi, şunun olayı neydi diye bakmam gerekti. Ama artık karakterleri öğrenince gerisi aktı gitti.
Her sayfada katili kesin şudur diyorsunuz, sonra diğer sayfada başkası. Sanki bir gerilim filmi izliyormuşum gibi hissettirdi. Ayrıca kitabın son beş sayfasını okumadan katile kesin karar vermeyin derim. Son olarak eğer bu baskıdan okuyorsanız arka sayfada boş bir sayfa olmadığı için sayfa sayısına bakayım derken spoiler okumayın.
Bir de puan vermiyorum, çünkü çok iyi bir kitap olmasına rağmen yaklaşık son elli sayfayı çok başka hayal etmiştim, bu son böyle olmamalıydı diyordum, yinede tatmin etti ama okuduğum ilk Agatha Cristie kitabı olduğu için bazı şeylerin bu kitaba mı özgü olduğunu yoksa yazarla mı alakalı olduğunu bilmiyorum.
yani bilemiyorum
Öncelikle okuduğum ilk romantik komedi olduğu için çok kapsamlı bir yorum yapamam, çünkü hoşuma gitmeyen bazı şeylerin türle mi yoksa kitapla mı alakalı olduğunu bilmiyorum.
Aslında kitapta saçma yerler vardı. Bazı paragrafları veya diyalogları okurken kitaptan soğuduğum yerler de oldu. Ayrıca aynı yazarın diğer serisini okuduğum için şunu söyleyebilirim ki bu kitapta yazım dili kötüydü. Yazarın ikinci kitabı olduğu için yazım dili ile alakalı çok bir şey söylemek istemiyorum ama birinci kitabının yazım dili bile daha iyiydi. Önerir miyim, açıkçası eğer sıkılıyorsanız ve lisenin ilk yıllarındaysanız hoşunuza gidebilir veya vaktinizi geçirmenize yardımcı olabilir. Ama eğer tecrübeli bir okursanız ve ergen konuşması sayabileceğimiz bazı diyaloglara tahammülünüz yoksa yazarın diğer serisini incelemenizi veya bu serinin bu kitabını atlayıp devam etmenizi öneririm. 
Adora Yağmur 
Buzdan Kıvılcım
Adora Yağmur Buzdan KıvılcımNasıl yani?
“Her şey önceden yazılıp çizilmiş, siz okuduktan sonra bir üflemeyle rüzgara karışıp gitmişken hangimizin elinden geçmişi değiştirmek gelir ki?”
Daha ilk sayfalarında bu alıntıyı gördüğüm an zaten kitaba olan ön yargım kırılmıştı ama kitabı okuyunca kapağını kapatıp duvara bakarak sindirmeye çalıştım.
Bu kitabı güneşin altında filizlenmeye başlayan bir çiçekmiş gibi anlatabilir miyim bilmiyorum ama deneyeceğim.
Kitap, okuduğum en akıcı kitaplardan biri olmasının yanında karakterler o kadar kendileri ki, artık bir karakter bir şey yaptığında sanki tanıdığınız bir arkadaşınız yapmış gibi normal geliyor size. Kesinlikle zekice yazılmış bir kitap.
Çünkü Lunu ve Hodbin kurnaz planlar yaparken her şeyi düşünüp hata oranı bırakmadan ayarlıyorlar. Birinci kitabı da başarılı bulmuştum ama bir kitap süresinde yazım dili gerçekten seviye atlamış. Bunu sübjektif söylemiyorum, gerçekten de hem birinci hem ikinci kitabı okuyan herkes bunu fark eder.
Şimdi gelelim asıl soruya:
O SON NEYDİ ÖYLE?
SPOİLER
.
.
.
.
Dante ölmüş olamaz, yani değil mi?
(bolca ağlama emojisi)
.
.
.
.
SPOİLER BİTTİ
Gerçekten tuhaf
Sayısal edebiyat???
Bu kitap… gerçekten tuhaftı. Kitapta insanlar o kadar robotlaşmış ve matematikleşmiş ki yani adam birinin surat ifadesini x ile betimliyor ya da duyguları BİLE matematikle ayarlanıyor. Ben çok erken bıraktım, beklentilerimi yükseltmiştim, bu kadar robotsal bir hikaye ve her şeyi mantıklı bulan bir ana karakter değil, bu düzeni kabul edenlerin yanında mantıklı biri olup sessizce isyan eden bir ana karakter okumayı beklemiştim. Herkese göre bir kitap değil, bilim kurgu olduğu için alacaksanız tekrar bir göz atın derim.