Bence bunlar spoiler sayılmaz ama geçebilirsiniz. Bu kitap, serinin birinci kitabına göre çok daha akıcı. Sürekli sayfa çevirmek durumunda kalıyorsunuz.
-AMA-
Kitap boyunca reşit bile sayılmayan Kiva’nın (17) prenslere sarılarak ağladığını -ayrıca GEREĞİNDEN ÇOK FAZLA yaklaştığını- ve her seferinde onların Vallentis olduğunu, aslında bunu yapmaması gerektiğini hatırlayıp duygularını görmezden gel(eme)diğini okuyoruz. Ya madem büyün var neden onu bastırıyorsun?
Ayrıca Kiva’nın her saniyede midesinin bulantısını ve kusmasını okuyorsunuz ve artık diyorsunuz ki YETER! Bir de tamam kitap akıcı ama bu Kiva akılsız mı? Sürekli kaçmaya çalışır gibi davranıyor ya KIZIM SEN PRENSLE AYNI SARAYDA KALDIĞIN İÇİN BÜYÜNÜ KULLANMIYORSUN AMA SÜREKLİ ŞÜPHELERİ ÜSTÜNE ÇEKİYORSUN SIRF MERAKIN YA DA SAÇMA PLANLARIN YÜZÜNDEN!
Kısacası bazı yerlerde sinir krizi geçirdim ama bu kadar gömdükten sonra övmem de lazım.
Güzel alıntıları var. Ayrıca tek oturuşta 100-200 sayfa rahatlıkla okunuyor. Bence dili basit, ama ilk defa fantastik okuyanlar için ideal olabilir. Birinci kitabın hepsi hemen hemen hapishanede geçtiği için benim gibi bunalan okur varsa, ikinci kitabı o kadar da kısıtlanmış değil. Altın Kafesin Esiri