Bruno, Pavel’i masanın etrafında dönerken izledi ve ne zaman baksa onun için üzüldü. Garson olarak giydiği beyaz ceketin, daha önce doktorken giydiği beyaz ceketle aynı olup olmadığını merak ediyordu.
Bunu düşündü. “Shmuel” diye tekrarladı. “Söylerken çıkan ses hoşuma gitti Shmuel. Kulağa, rüzgâr esintisi gibi geliyor.”
“Bruno,” dedi Shmuel, başını mutlu bir şekilde sallayarak, “Evet, sanırım ben de senin adını sevdim. Isınmak için kollarını ovuşturan birinin sesi gibi geliyor.”


Okuduğum en iyi klasik kitaplardan biriydi benim için. Kesinlikle bu kitaba bayılıyorum, yazarın anlatımına, karakter diyaloglarına… Favori kitaplarımdan bir tanesi. Bu kitap içinizi o kadar ısıtıyor ki, çok samimi bir hikaye. Özellikle benim en sevdiğim karakter Jo March oldu. Kesinlikle okumalısınız.
Küçük KadınlarLouisa May Alcott · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202019,5bin okunma