Sanki farkına varmadan birbirine bağlanmış görünmez ipleri çekerek harekete geçmeye başlamıştık. Yapılacak çok şey vardı ama artık "zamanım yok" bahanesini kullanmayı bırakmaya karar vermiştim.
Bunun yerine "sahip olduğum zamanla" neler yapabileceğimi düşünecektim.
Böylece "bir gün", "yarın " olacaktı.
Bu sonsuza dek aktarılacak bir şeydi, nesnelerin sahibine ulaşması gerekiyordu. Her dönemde ait oldukları kişiye gideceklerdi. Ben de bu döngünün bir parçası olmak istiyordum. İnsanların aslında kendilerine ait olan şeylerle karşılaşabilecekleri ve ellerinde tutabilecekleri bir alan oluşturmak istiyordum. Dükkân açmak istememin asıl sebebi de buydu.
"Bu işi tek başına yapmak zordur. İster bir aile üyesi ister yakın bir arkadaş olsun, konuşabileceğin ve şikâyetlerini paylaşabileceğin bir ortağının olması her zaman iyidir. Stresi paylaşabileceği bir ortağı olmadığında, işler çok yorucu gelir insana."