S.

Sevdiğim ve genelde kendime yemeye izin vermediğim ya da sınırlı miktarlarda yemeye izin verdiğim yiyecekleri seçiyorum. Yiyecekleri hazırlamak için zaman geçirebilirim. Bir noktada nasıl bir aptal olduğum ve ne kadar kilo alacağım (ne kadar açgözlü olduğum değil} aklıma neliyor ve suçluluk daha da yoğunlaşıyor fakat devam etmek için bir dürtü hissediyorum.
Fiziksel olarak daha fazla yiyemeyeceB'im noktaya kadar yiyorum. Bu 9enelde -o sırada ve sonrasında- müshil aldığım tipte bir tıkınırcasına yeme ve bu da panik ve suçluluk hislerini yoğunlaştırıyor. Hemen sonrasında fiziksel olarak o kadar şişmiş oluyorum ki; duygularım köreliyor fakat sonra kendimi korkunç hissediyorum.
Yiyorum ve yiyorum. Genellikle çok hızlı ve zaten suçluluk duygusuyla, azalan aldığım ilk tat hazzı dışında zevk almadan.
Net olan şey, çoğu tıkınırcasına yeme atağının kişinin uzak durmaya çalıştığı yiyeceklerden oluşmasıdır.
Bazı insanlar tıkınırcasına yeme atakları sırasında ileri geri yürürler ya da etrafta dolaşırlar. Bir çaresizlik havası sergileyebilirler. Yemek için olan şiddetli arzularının onları yemeye iten bir kuvvetli güç olduğunu hissedebilirler