Çok acıdır ki kadın, yalnızca ikili halinde yaşayabilen o göre varlık, erkekten çok daha sıklıkla yalnızdır. Erkek her yerde bir toplumsal
çevre bulur, kendine yeni ilişkiler yaratır. Oysa kadın, aile olmadan bir hiçtir. Aile ise onu bunaltır, bütün yükü kadının omuzlarındadır." Gerçekten de kapatılmış, dünyadan ayırılmış olan kadın, birlikte belirli hedeflerin peşinden gitmek anlamına gelen arkadaşlığın yaşattığı sevinçleri bilmez, işi zihnini meşgul etmez, eğitimi ne ona bağımsızlıktan tat almayı öğretmiştir ne de onu bağımsızlığa alıştırmıştır, ama yine de günlerini yalnızlık içinde geçirir.