Her şeyi üzerinden atmış soyut bir insan olmuştu, parçalarına ayrılmayan bir bütün ,yeni doğmuş bir bebek kadar aldırmazdı, ne bu dünya ne de öteki dünyaya ait bir planı olmadan yaşıyordu.
Bu dünyadaki doğal hazlar hiçbir zaman öbür dünyaya göndermek için çocuklar doğurmayı istemez ama gel gör ki arkasından çocuksuz kalmanın cehennem azabı acıları gelir, öte yandan ölümcül ıstıraplar bereketli bir şekilde mezarın ötesinde bile sonsuza kadar hiç durmadan yeni nesiller peyda etmeye devam ederler.
"Kitap!Burada yalan söylüyorsun, işin gerçeği şu ki siz kitaplar haddinizi bilmelisiniz. Siz bize çıplak kelimeleri ve gerçekleri verirsiniz, düşünceleri biz sağlarız."
Ah bir zamanlar gündoğumu beni coşturur, günbatımı yatıştırırdı. Nerede şimdi o günler! Bu güzel ışık artık beni aydınlatmıyor; her güzellik bana ıstırap!... Cennetin orta yerinde lanetlendim!