Sevda

Sevda
@S_v_a
Hiç yara almamayı dilerdik hayatta ve üzülmeden büyümeyi, yaşlanmayı. Oysa o güzel bahçeleri var eden şey; suyun uzak dağlardan inmesi, göğün gürlemesi, zamanın sabretmesi, tohumun çatlaması ve toprağın yarılmasıdır. Hepimizin ortak ve acı tecrübesi: İnsan yara alarak büyüyendir.
Edebiyat
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Eğer sabah olduysa bunun kişisel hikâyelerimizde bir anlamı olmalı. Çünkü her yeni gün bir imkân ve fırsattır. Yeniden başlamak, yola çıkmak, yaralarımızı sarmak, derdimize sarılmak, ağlamak, özlemek, kaybetmek, bulmak, kendimize merhamet etmek, bazen de bırakmak için bir fırsat.
Edebiyat
Keşke bu dehşet verici yara hiç açılmasaydı ruhumuzda ve bedenimizde. Ama oldu. Artık bu zorlukla devam etmemiz, yaşamamız gerekecek. İnsan var oldukça iyileşmeye, iyileştirmeye, bulunduğu yeri güzelleştirmeye devam edecek. Bu mucizevi bir güç.
Edebiyat
Günlük rutinlere dönmek işte tam olarak bu. Evin yıkılmış, sevdiklerin ölmüş, şehrin dağılmış ama sen insansın ve bitmeyen bir umudun var. Çadırını temizleyip önüne masayı atmışsın, çiçeğini güneşe çıkartmışsın ve yaşama tutunmaya devam ediyorsun. Kalbimiz sahiden de çok büyük.
Edebiyat
Geçmişte yaşanan olumsuzluklar umutları tüketir. Geleceği düşünmek de kalbi yorar. Şimdiki zamanda sorumlulukları yerine getirmek ise geçmişe kefaret, geleceğe umut olur. Yürüyen durandan, sürünen yatandan her zaman öndedir. İyi bir “şimdi”, iyi bir “gelecekten” iyidir.
Edebiyat