Kişinin kendisisiyle dalga geçebilmesi , kendini o kadar da ciddiye almaması bir olgunluk emaresidir. Mizah bu anlamda bir psikolojik savunma mekanizmasıdır. Espri yapabilen insanlar daha esnek, kıvrak ve zeki insanlardır. Gerçek mizah başkasını incitmek istemez , bir parça kendine de gülme tozu taşır içinde; kahkahanın nesnesi gülen öznenin kendisi olur.
Bizim ani doyumlara değil hayal kurmaya ihtiyacımız var. Hayal kurmak, gündüz düşlerinde gezinmek sağlam bir benlik oluşumuna ve yeni çözümlere imkan tanır. O halde elimiz telefona uzandığı her seferinde soralım: Neden gizleniyorum ben? Hangi endişeden kaçıyorum?.. Kendimle baş başa kalıtımda ortaya çıkabilecek gerçeklerden mi?