İza dünya üzerinde yapayalnız olduğumuzun tokadısın sen! Kişisel bencilliğimizin kaçınılmazlığı, aile içi empati yoksunluğu; var olan sevginin dışavurumunun herkes için bambaşka olabileceği fakat karşı tarafa iletkenliğinin karşı tarafın anlamlandırabilme yetisiyle sınırlı olabileceği...
Bu kitabın bende etkisi tüm yapraklarını dökmüş kupkuru bir ağacın kış ayazındaki yalnızlığı,olağanlığı kabullenişi ve savruluşu.
Bu nasıl bir karakter oluşturmadır Sevgili Magda Szabo asla unutamayacağım kadar enteresan ve gümbür gümbür bir kitap karakteridir Emerenc.
Ve resmen okuru kitabın içine alıyor kitapta yaşatıyor.
Kaybolmadan bulamazsın kendini diyor.
Kaybolma üzerine oradan, buradan denemeler yapıyor, müthiş kafa açıyor.
İnsan kalbi kapitalisttir diyor; kapitalist kalpler yaşamın özüne el koyar diyor.
Hiçliğe giden yolda karşınıza özel mülkiyet alanları çıkar diyor.
Bazı şeylerin hep kayıp kalması gerekir onlara ancak böyle sahip olabiliriz diyor.
Bazılarının kayboluşu yalnızlıktandır diyor; hiç şüphesiz diyor bilinmeyenin kucağında kalabilmek de ayrı bir sanattır diyor.
Offf neler demiyor ki bu kadın harika bir kafa.