İddiasızca hayatımıza giren ve büyük laflar etmeden uzun zaman orada kalmayı becerebilenler , zaman içinde kalbimizin ve ruhumuzun en manzaralı dairelerine yerleşiveriyordu demek .
Yeterince uzağa gidersem gerçekten bir şey görebileceğimi , gezdikçe dünyamın renklenip büyüyeceğini sanırdım . Ama öyle olmadı . Daha çok aradığımı bulamamanın verdiği hüzünle bir çeşit hayal kırıklığıyla dönüyordum yollardan.
Öte yandan, aslında hep tuhaf bir bekleme ve arama halı içinde geçirdim yaşantımı . Aradığım belli bir şey yoktu , ama bulabilmek için çok uzun yollar dolaşmam gerekti. Sanki bir gün bir yerde aniden yaşamaya , gerçekten yaşamaya başlayacaktım.
Kendimi sıkıntılı bir boşluğun içinde buluvermiştim . Alışmış kudurmuştan beterdir derler . Ders almak nedir bilmiyor , hem memnuniyetsizlikten kıvranıyor hem de hayatımda en ufak bir değişiklik yapmadan yaşamaya devam ediyordum.