“Benim hayatım kendi beynimin içinde ve başımda yaşıyor,hayatım başkasının beyninde ve o beynin benimle ilgili anlayışında yaşamıyor ki,bana hakaret edenlere,namusuma saldıranlara hemen öfkelenmem gereksin!”
“Hayatımda pek kazanmadım ki,kazanmasını öğreneyim.Ama kaybetmesini,hem de şahane kaybetmesini öyle öğrendim ki,en zengin kazanışlara taş çıkartan bir ferahlık ve gönül açıklığıyla,gülerek kaybederim!”
“Ne tuhaf dünya?Fukaralıktan utanılıyor.Bunların hiç utanacakları bir şeyleri yok.Bir görenek dolayısıyla fukaralıklarından utanıyorlar.Fakat utanacakları her şey varken,hiçbirinden utanmayıp yalnız fukaralıktan utananlara ne demeli?”