“Hayatımda pek kazanmadım ki,kazanmasını öğreneyim.Ama kaybetmesini,hem de şahane kaybetmesini öyle öğrendim ki,en zengin kazanışlara taş çıkartan bir ferahlık ve gönül açıklığıyla,gülerek kaybederim!”
“Ne tuhaf dünya?Fukaralıktan utanılıyor.Bunların hiç utanacakları bir şeyleri yok.Bir görenek dolayısıyla fukaralıklarından utanıyorlar.Fakat utanacakları her şey varken,hiçbirinden utanmayıp yalnız fukaralıktan utananlara ne demeli?”
“Şu güzel yaradılışa bakın.İnsanoğlu bu güzelliklerde yaşamak için yaratılmış.İstanbul’da ağaç kurtları gibi herkes kendi oyduğu tünelde ve kendi karanlığında yaşasın diye değil!”