Melike
@Sabsung
Öğrenci
Ankara
85 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Gülüyordu. Hep gülerdi. Aşağılarcasına. Beni bu mahkumiyete sokan o değilmiş gibi. Kendi ayaklarımla ona gelmişim gibi. Bu hayatı ben seçmişim gibi.
Oysa ben seçmemiştim. Kendi hayatıma karışamamıştım ki ben hiç. El karışmıştı, o da kim bilmezdim, tanımazdım ben. Amcam mıydı yengem miydi yoksa yan evdeki Safiye Teyze miydi? Sahi bu el kimdi ki? Nasıl bana benden daha çok sahip olabilmişti?
-M
Kendine zaman tanı. Dertlerini bir üst rafa kaldır ve güzel şeyler için dört gözle etrafa bak. An gelir güneşin doğuşu dahi seni mutlu eder.
"İnsanlar neden ölümden korkar?"
"Çünkü ne olduğunu bilmiyorlar. Sadece yaşamayı biliyorlar."
"Bütün insanlar doğduklarında ağlarlar. O zaman, yaşamanın ne olduğunu bilmiyorlar. Yani korkudan mı ağlıyorlar?"
[Dizi] ``The One and Only``
O gün seni son görüşümmüş meğer. Hatırlıyorum da sonuncu olduğundan bihaber ve heyecanlıydım. Seni görmek, az ötemdeki varlığını bilmek bana büyük bir mutluluk veriyordu. Hüznüm de neşem de sendin.
O gün son kez bakmışım sana. Hatırımda ona dair yalnızca soğuktan kızarmış tenin ve kıvrımlı kısa saçların var. Şimdi neredesin ne haldesin bilmiyorum. Mutlusundur umarım.
Ben seni son kez gördüm, sen beni bir kez görmedin. En çok da buna dargınım.
04/03/2021