Melike

Reklam
Gülüyordu. Hep gülerdi. Aşağılarcasına. Beni bu mahkumiyete sokan o değilmiş gibi. Kendi ayaklarımla ona gelmişim gibi. Bu hayatı ben seçmişim gibi. Oysa ben seçmemiştim. Kendi hayatıma karışamamıştım ki ben hiç. El karışmıştı, o da kim bilmezdim, tanımazdım ben. Amcam mıydı yengem miydi yoksa yan evdeki Safiye Teyze miydi? Sahi bu el kimdi ki? Nasıl bana benden daha çok sahip olabilmişti? -M
Edebiyat