Biz alti yetişkin. Yaşlarımiz yirminin üzerinde .
Biz altı çocuk yaşlarımiz onun altında.
Biz her ikisiydik. Onlar benim ilk oyun arkadaşlarımdı , ilk çocukluk hayallerimin mimarları ve ilk gerçek eğlencelerim.
Sokak Nöbetçileri benim her parçam olmaya başlamıştı , minnettarlığımın ölçüsü artık olamazdı.
Her ne olursa olsun mazim bugünkü vaziyetimden bana bütün bir mesele gibi geliyor. Ne ondan kurtulabiliyorum , ne de tamamiyle onun emrinde olabiliyorum.