Evet, sevgili okur, burada sana dürüstçe itiraf etmem gereken birkaç şey var. İlki, onun yüzüne baktığım anki heyecanı ömrümün hiçbir ânında unutmayacağımdan adım kadar eminim. Çünkü ben, ilk kez birinin dudaklarındaki tebessümün be- nim evim olabileceğini o gün fark ettim. Belli ki bir kalbin sahibi oraya ilk gelen değil, geldikten sonra bir daha gitmeyecek olandı. Ceyhun'un sıcacık bakışlarındaki o çılgın heyecan, benim kalbimi kolay kolay rahat bırakmayacağını fısıldar gibiydi.
Bu adam, öylesine bir telefon şakası için operatöre bağlandı- ğında birbirimize de böylesine bağlanacağımızı hesap edebilmiş miydi? Evrenin herhangi bir yerinde bizimki kadar dolu dizgin, yer yer ağlamalı, bayılmalı, coşmalı bir öykü daha var mıydı?