unuttun mu bir gül vermiştim sana kırmızı en güzel yerinden bahçenin o yapmıştı aramızı
suya koymamıştın aramız kurumuştu çok ağlamıştın bu ilk ayrılıştı
sonra da barışmamıştık
kimler aldıysa aklımızı
şimdi bahçem gül dolu
hepsi de kan kırmızı
Kim daha temiz?
Üstü başı parlayan mı?
Yalan konuşmayıp yüreği ışıldayan mı?
Kim dost?
Yara bandı yapıştıran mı?
Yaralarını öğrenmeye çalışan mı?
Hangisi gerçek?
Ölüm mü?
Yaşam mı?
Gülü yakan ateş bülbülü de yakacaktı. Ama yeryüzünde son gül kalana, son bülbül kanat çırpana kadar ikisi de yan yana anılmaya devam edeceklerdi. Masallarda, şiirlerde ve şarkılarda hep yan yana geleceklerdi.
Çünkü aşk, var olmakla başlayıp iki ayrı bedende yoklukla sonlanacak bir yangındı.
Bülbül Kapanı ILoresima