Fatma
@Sadecefatmaa
15 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
En fazla yüzümüzü asabiliyorduk, bedenimizi değil.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ben sadece onun olmak için gelmiştim sanki dünyaya. Onu sevmek için onu düşünmek için onu hissetmek için. İçimde bitmek tükenmek bilmez bir istek vardı ona karşı, hep sakladığım... her gece onun yanında uyanmak gibi, ölü umutlarım vardı benim. Hayallerim masum olduğu kadar aciz. Hasta olduğunda ateşinin sadece ben düşürmek istiyordum, kimyasal ilaçlar değil. Onun için yalnızca ben endişeleneyim istiyordum başkası değil .Sabah uyandığımda boş boş tavanı seyretmek yerine onu görmek istiyordum yamacımda. Üşüyen ayaklarımızı birbirine değdirerek ısıtalım istiyordum ama maalesef istemek beraberinde beklentileri de getiriyor. Sabırla bekliyorsun, bekliyorsun da olmuyor işte. Olmadıkça tükeniyorsun, tükendikçe yıpranıyorsun. Beklemek çok yoruyor insanı... Bazen diyordum ki bırak gelmesin, savaşma artık, olmayanı oduramazsın ya. Hem kafan rahat eder ,üstünden yük kalkar. Daha mutlu olursun belki . Yapamıyorum işte. Olmayınca bekliyorum ben hala ,olur belki diye...
Hayal kurmuyorduk, umut etmiyorduk, beklentilerimiz bile yoktu. Dalıp gitmeyi seviyorduk sadece. Yüzme bilmiyordu gözlerimiz ama denizlerin en dibinde yaşıyorduk.
Saçlarım kırık, midem alt üst, hafızam bulanık, içim darmadağın...