Damla
@Sadecegokcen
Kitaplara aşık.
Psikoloji- Felsefe- edebiyat
Okuduğum en iyi kitaplardan birisiydi diyebilirim.
Hüseyin Nihal Atsız'ın bu kitaptan önce Ruh Adam kitabını okumuştum. O kitabında çok çok etkisinde kalmış ve üzerinde bayağı bir düşünmüştüm.
Şimdi de Delikurtu okudum ve daha çok etkilendim, duygulandım.. Gerçekten mükemmel bir eser.
Tarihi karakterleri ele alışı, üslubu, betimlemeleri, kitaptaki olay akışı, karakterlerin yazılışı.. tümüyle harikaydı.
Hen tarihi hem de aşk temalı bir eser. Atsız tarihi bir dönemi çok güzel hikayeleştirmiş ve aşk ekleyerek renk katmış.
Okunmasını tavsiye ederim. Kesinlikle okunmalı.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Gökçen serisi çokça sevip bağlandığım, karakterlerini gerçekten tanımış gibi olduğum daima aklımda kalacak bir seri..
Bana kendimi bambaşka bir evrende gibi hissettirmeyi başarmış, samimi diliyle iyi hissettirmişti. Bitirince duygulandım bu yüzden. Kendimi bir süre zaman geçirdiğim arkadaşlarımla vedalaşmış gibi hissettim karakterler o derece iyi anlatılmış.
İncelemeye gelirsek;
öncelikle Yazar birçok genç kurgu Yazarına göre bayağı başarılı bir anlatıma sahip. Bunu diğer kitap incelemelerimde de söyledim ve yazarı anlatımından, iç dünyalara inişinden, betimlemelerinden, birçok duyguyu bir kitapta yaşatabilmesinden dolayı tebrik ettim. Bu kitapta da aynı şeyi başarmış, sadece baş karakterleri değil bütün karakterleri iç dünyalarına ve yaşamlarına inerek anlatmış. Bu çok hoşuma gitti.
Normalde bu tür kitaplarda yazarlar yan karakterleri pek anlatmıyor ve baş karakterlere yöneliyorlar. O yüzden yan karakterlerin duygularını ve düşüncelerini tam anlayamıyoruz. Ama bu seride hepsini baş karakterler kadar tanıdım. Yazar hepsine ayrı ayrı bölümler yazmış çünkü. Özellikle son kitapta -yani bu kitapta- hem Gökçen ve Murathanı hem de diğerlerini okuyoruz.
Ayrıca Gökçen ve Murathanın küçüklüğünü de zaman zaman anlattığı için onları daha iyi tanıyıp bağ kuruyoruz. Bazı insanlar küçüklük sahnelerini sıkıcı buluyor ama ben bayağı seviyorum ikisi de çok tatlı bence.
Sadece küçüklüklerine dair çok fazla şey hatırlıyorlar ve bu biraz saçma geldi bana. Gökçen zaten Murathanı 6 yaşına kadar görmüş sonra 20 yıl görmemiş nasıl onun hakkında her şeyi hatırlayabilir? Aynı şekilde Murathan da. Evet birbirlerini çok sevmişler yakınlarmış ama bunlarınkiler biraz abartılı geldi. Sadece belirli şeyler hatırlanır ama bunlar küçük detayları da hatırlıyor;
Murathan kızarır Gökçen hıçkırır
Okuduğum en tatlı kitaplardan birisi diyebilirim.
Kitap, Türkiyeden gelen bir asker ile bir Türkmen kızının aşkını anlatıyor;
Her şeyiyle o kadar naif, duru yazılmış ki. Okurken kendinizi 90larda gibi hissediyorsunuz. Çünkü yaşadıkları aşk bu şekilde. 90lar havası veriyor; gizli buluşmalar, utanarak konuşmalar, tatlı sohbetler... tertemiz ve güzel. Bu hoşuma gitti bayağı.
Saçma ve sapıkça sahneler olmaması da güzel. Çünkü bu dönemde yazılan birçok kitapta var ve bana aşırı ergence geliyor. Yazarların daha çok okunmak için yaptığını düşünüyorum. Fakat bu kitapta Yazar masum, duygusal bir konu işlemiş. Ayrıca iç savaşın zorluklarını ve öyle bir dönemde toplumun nasıl olduğunu da anlatmış.
Okurken kendinizi kaptırıp gidiyorsunuz, etkisinde kalabiliyorsunuz. Akıcı.
Bir de ilk defa bir yazarda gördüğüm bir şeyi söyleyim, yazar İslam dini ve etik kurallar hakkında güzel bilgiler veriyor. Karakterlerin çoğu bu tür şeylere önem veriyor, vermeyenler de saygı duyuyor. Daha önce bir genç kurgu kitabında din anlatılmasını görmemiştim.
Bu açıdan da aşırı beğendim. Yazarı bana sevdirdi, tebrik ediyorum.
Onun dışında kitap bazı yerlerde sıkıcı gelebiliyor ama genel olarak Sarıyor.
Sevmediğim kısımları, Mihra karakterinin çok safça davranması. Hiç sevgilisi olmamasını anlarım da hiç erkeklerle konuşmamış olması, aşırı utangaç olması bana çok klişe ve saçma geldi açıkçası.
kitapta Yasemin sırf birçok sevgilisi olduğu için ve etik kurallara uymadığı için sürekli kötüleniyor.
Arkadaşlarına olan tavrından dolayı kötülenebilir bazen, ancak mahalle teyzelerinin ağzına dedikodu verip bir sürü erkekle aşk yaşadığı için kötülenmemeli.
Ben bu tür karakterlerin ruhsal analizlerinin yapılmasını ve iç dünyalarına inilmesini seviyorum açıkçası. Bence bütün karakterlerin iç dünyalarına
Beyaz Leke İnceleme1000Kitap
Beyaz Leke..
Öncelikle Yazarın ne kadar usta olduğundan bahsetmek istiyorum; konu seçimi, yazış şekli, bireylerin yaşamına ve iç dünyasına harika bir şekilde inmesi.. olayları gerçekmiş gibi aktarışı vs. harika geldi bana.
Daha önce Aslı Arslanın herhangi bir kitabını doğru düzgün okumamıştım. Zaten belirli yazarlar dışında genç kurgu okuyan birisi de değilim. Ama bu kitap o kadar heyecan verici ve akıcıydı ki.. her sayfada diğer sayfada ne olacağını merak ediyorsunuz.
Size o evrenin içindeymişsiniz de yaşananları gerçekten görüyormuşsunuz gibi hissettiriyor yazar.
Kitabın konusuna gelirsek; kitabın konusu 1984 kitabının konusuna benziyor bir tık.. ama yeni nesil ve daha duygusal hâli gibi bir şey. Okurken bayağı heyecan yaşadım.
Bir de karakterlerin kusursuz olmayışı, hepsinin yaşamlarında kötü şeyler yaşamış veya şahit olmuş olmaları, fiziksel görünümlerinde de psikolojilerinde de birtakım sorunların, hasarların oluşu karakterleri diğer kitap karakterinden ayırmış ve benzersiz kılmış. Bu da hoşuma gitti.
Ama kişilik özellikleri olarak Tugay gibi birisi karşımıza çıkar mı emin değilim :D gerçekten harika birisi.
Sonuç olarak kitabı okumanızı tavsiye ederim. Başlarda sıkıcı gelse de bazı karakterlere (baş karakter de dahil) sinir olabilirsiniz. Ama sonradan anlamaya başlıyor ve seviyorsunuz. Sıkıcılık da gidiyor ve merak uyandırıcı heyecanlı sahneler geliyor.
Okuyun:)
Teşekkürler.
8/10
Beğendi
Ufak spoiler vardır.
Kitabı beğendim. Akıcı ve sürükleyici bir kitap. Yine okurken her türlü duyguyu yaşayabiliyoruz; karakterlerin için dünyasına inilmesi ve geçmişlerinin ayrı ayrı anlatılması çok hoşuma gitti. Loresimanın bu özelliğini seviyor ve tebrik ediyorum. Çünkü okuduğum genç kurgu yazarlarının çoğu bunda pek başarılı değil.
Okurken heyecanlandığım, stres olduğum hatta gerildiğim sahneler oldu. Ahuzar karakterinin gelgitli halleri, Kenan kralşan denen adamın korkunç hırsları. Ahuzarı asla rahat bırakmayışı.. bunları okurken yaşıyor gibi hissediyorsun ve gerçekten endişeye kapılıyorsun. Her karakterin hissettiği duyguları anlıyorsun.
Onun dışında, Timur Gökçen kitabındaki Timur değil gibi geldi.. ya da sessiz bir mizacı olduğu için onu tam tanıyamıyor gibi hissettim. Sanki Gökçen'deki Timur farklıydı.
Sadece kitabın yazılış şekli, üslubu ve içeriği hakkında yorum yaptım.
Bu evreni sevdim mi diye sorarsanız Gökçen evreni kadar sevmedim.Tabii ki kıyaslanamaz konuları apayrı. Sadece benim tarzım değil pek, ama yine de bayağı bir merak uyandırdı. Gökçen evreni daha sakin, tatlı, stresten uzak gibi geliyor. Ona olan bağlılığımdan mı bilmem başka kitapları o kadar sevemiyorum.
Muhtemelen ikinci kitabı da okurum Allah'ın izniyle..
.
Tavsiye ederim. Okuyun.
