Arada ağlamak gelirse içinden;
“Feridun Düzağaç’ın yorumladığı Lavinya” şarkısını dinle.
Öyle ağla.
Ağlamayacaksan da ağla. Ağlamak iyidir. İçinde kaldığı zamanlarda ağlayamamak daha kötü oluyor.
Üşürsen aynı şarkıda buluşuruz, ben orada sarılırım olmaz mı? Anlatmaktan yorulduğum tam o an da sen çık karşıma, ben ağlamak yerine sana sarılırım.
Üslup çok önemli. Birine “odun” demek var, bir de “Gözleri aşka gülen taze söğüt dalısın” demek var. Özünde ikisi de aynı kereste ama işte şair ruhlu olmak başka… :)