Bir keresinde biri, albayın içine gömüldüğü yalnızlığı bozma cüretinde bulundu.
Kapının önünden geçerken, ne alemdesiniz, albayım diye sordu.
Albay Aureliano Buendia, işte burada, cenaze alayımın geçmesini bekliyorum dedi.
Yüzbaşının gülmez talihi, kurada kendi adının çıkmasıyla bir kez daha kendini gösterdi. Adamın şansı doğuştan açık olmadı mı, bir daha da olmaz dedi acı acı. Kör talih doğuştan yakama yapışmış, ölünceye kadar da bırakmayacak.