Karıncalar taşıyor sel basan yuvalarını.
Bir memleket bir halı gibi katlanıyor bir ucundan.
Elleriyle arpa yoluyor bir kadın,
düşmana bırakmamak için ve kan sızıyor avucundan.
Hapiste Allah,
hapiste sineklerin çeşidi, tahtakurusu, pire, bit,
yeniden görülecek hesaplar,
insanı hırsından ağlatacak kadar ümit,
dostluk ve düşmanlık,
hapiste kuşku, hapiste vefa,
fakat girmiyordu hapise inadetmiş bir defa: pişmanlık.
Söyleyecek ne kadar güzel sözlerim vardı insanlara
bana hiçbirini söyletmediler.
Hep aynı bokun suyudur en kötünüz, en iyiniz.
Bir tek dilim peynirimi size ikram ediyorum, buyrun yiyiniz...