Dışlar gibi içler de ılık... cemre kadar.
Nûr içmede dağ taş... yuvadan kabre kadar,
Yüksekten açılmış yere rahmet kapısı,
Va'diyle göğün açık kalır fecre kadar.
Arif Nihat Asya
Rabbim nuruyla nurlandırsın inşaAllah.
Dilim sürştü kalbi yaraladım bu gece,
Umulmaz bir hastalıkmış meğer.
Anlat desen şimdi anlatırım hece hece,
Her söyleyeceğim kalmana değer.
Bu dünya kırılmak için çok kısa derdin.
Olmadı,yapamadım,başaramadım.
Bir kelam ettim,hasıl oldu derdin.
Ne kadar süre kaldın sayamadım.
Zamansız herşey kurşun gibi delip geçer,
Feryat figan etsen de kimse duymaz seni.
Vedalar insanı bir ot gibi biçer.
Kalbe tesir eder, hissetmez teni.
“Vedalar,hele ki zamansız olanlar en kalpsizini bile derinden etkiler.”
DmnSafa