Yavuz Şafak Samanlıoğlu
@Safak44
Arada sırada kitap okur. Unutmamak için bu uygulamayı kullanıyor.
Bir dolunaya kadar,
Bin güneş batıyor içime.
En derinlerinden yeşeriyor,
Bir çiçek yalnız başına.
Şarkılar suluyor toprağını,
Hiçlik ısıtıyor içini.
O saf duyguların eziliyor yavaşça.
Gerçeklik ve senin gerçekliğin arasında,
Sahte ve yalanla boyanmış bir tabloda,
Yalnız bir çöp adam gibisin.
Geçmişte ve gelecekte kaybolan.