Bir sis bulutu sarar şimdi kentimi,
Ne görebilirim önümü, ne kendimi.
Korkarım hep tek başıma toprağın üstünde,
Kalbimi kaplar bir anda kara yazgı.
Dizlerimin bağı çözülürken damlalar dökülüverir gözlerimden,
Derken hüznün kara bahtında yıkanır tüm umutlarım.
Umutlarım ki her biri zorlar bir açılmaz kapıyı.
Kapılar ardında saklı olanların hayali kaplar beni.
Usulca gömülürken ayaklarım çamura,
Ayaklarım, gözlerim, yazgım, umutlarım, kapılar ve ben,
Ben ve yalnızlığım..