Ben ki henüz yaşadığım dünyaya bile alışamamışım, bir başka dünya neyime yarardı benim? Bana göre değildi bu dünya; bir avuç yüzsüz, dilenci, bilgiç, kabadayı, vicdansız, açgözlü içindi; onlar için kurulmuştu bu dünya. Yeryüzünün, gökyüzünün güçlülerine avuç açanlar, yaltaklanmasını bilenler için.
Seni her zaman diğerlerinden daha çok seven ama Senin hiçbir zaman tanımadığın, Seni hep bekleyen ama Senin hiçbir zaman çağırmadığın bana ait bu miras. Belki de, belki de o zaman çağıracaksın beni ve ben de ilk defa Sana karşı sadakatsiz olacağım çünkü ölmüş olduğumdan Seni artık duymayacağım:
Sana hiçbir resim ve hiçbir işaret bırakmıyorum, tıpkı Senin bana hiçbir şey bırakmadığın gibi; beni asla, hiçbir zaman tanımayacaksın. Bu, benim hayattaki kaderimdi; öldükten sonra da böyle olmaya devam etsin. Son saatlerimde Seni çağırmak istemiyorum, Sen adımı ve çehremi bilmeden ben buradan ayrılıyorum. İçim rahat ölüyorum çünkü uzaktan, öldüğümü hissetmezsin. Ölmem canını acıtacak olsaydı eğer, o zaman ölemezdim.
"Göster kendini Pip."
"Göstereceğim."
"Ah bu arada,"dedi çıkmadan önce bir kez daha arkasına bakıp, "onlara bu projeye başlama nedeninin beni etkilemek olduğunu söyleme. Daha asil bir neden bulabilirsin."
"Git buradan!''
"Kendini kötü hissetme. Buna engel olamazdın, ben büyüleyiciyim," dedi sırıtarak. "Anladın mı? Büyüleyici Ravi."
"Harika bir espri," dedi Pip. "Şimdi git."
“Okudum,Öğrendim,Bildim,Öğretici(Mürşit) oldum”
“Bilgi kendi başına bir amaçtır.”İşte ahlakın kurduğu son tuzak budur.Böylece bir kez daha yanlış ahlaka bulaşırız.
İyi bir öğretmen,herşeyi hatta kendini bile ancak öğrencileri ile ilişkili olarak ciddiye alır.
(Yeryüzünde hiçkimse şeytan kadar bilemeyip,onun kadar ibadet etmemiştir.Kendilerine mürşit ismini veren sefiller ordusu ise ben üstadımdan öğrendim deyip kendilerini öğretici olarak görmekte,öğrenci olmaktan çıktığı için kendini öğrenmeye gelişmeye kapatmakta ve karşı çıkmaktadır.Din bu şekilde ilerleme ve gelişmeye kapalı olmaktadır.Çalışmadan yaşayan Din O’nun dini,benim dinim ise O’nun mürşit denilen sefiller ordusunun dini değil.Benim dinim öğrenci olmak. Öğrensen de bildim deyemeyi öğrencilerinle beraber öğreneceksin.İnsan bazen bilmekle sefil durumuna düşebilir.Fikri sabit olmayıp,Öğrencilerinle beraber öğrenen öğretmen ideal öğretici olmuştur.)Bilgi araçtır,amaç değil!….
Sayfa 95
