Seninle, bir zamanlar, ey her şeyı yaratan,
Yarışa yeltenmişti bir kudretli,
Çıldırmış gibiydi gururdan;
Fakat sen nasıl da bildirmiştin ona haddini.
Dedin: Dünyaya yaşam armağan ediyorum,
Ve onu ölümle cezalandırıyorum.
Ben her şeye kadirim.
Dedi o, ben de yaşam armağan ediyorum
Ben de ölümle cezalandırıyorum:
Ey Tanri, seninle eşitim.
Fakat senin gazabın konuşunca
Günahın böbürlenişi sustu:
Güneşi yukarı kaldırıyorum doğuda;
Sen de batıda kaldır onu!
Puşkin || Şiirleri
Ben hepsini düşünürüm,
Yirmidört saat
Ve seni düşünürüm,
Karanlık,hırslı...
Seni, cihanların aziz meyvası.
İlan-ı aşk makamından bir mısra,
Yeşerip, kımıldar içimde,
Düşer aklıma gözlerin...
… Evleneceğim dediğinde kimse ‘ neden?’  diye sormaz. Boşanmak isteyenlere de ‘neden?’ diye sorulmadığına şahit olmadım henüz. Düşün. Evlenmek için belediye onayı isterler, ama boşanırken mahkemeye başvurmak zorunda kalırsın. Bu toplumun derinlerde yalnızlığı lanetleme şeklidir.
Genç bayraklar vardır,
Barış düşünür,
Kuyularda işçi, mavilikleri.
Ben hepsini düşünürüm,
Yirmidört saat
Ve seni düşünürüm,
Karanlık,hırslı...
Seni, cihanların aziz meyvası.
İlan-ı aşk makamından bir mısra,
Yeşerip, kımıldar içimde,
Düşer aklıma gözlerin...