Leyla

İnsan yola bir kere çıktı mı, bazen nereye gittiği ya da niye gittiği önemini kaybediyor. Gitmek öyle büyük bir müptelalığa dönüşüyor ki, yolun kendisinden başka her seyi anlamsız kılıyor.
Sayfa 156·Kitabı okudu
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Onlar kendilerini, yerlilerin yaptığı gibi doğaya verdiler; ona boyun eğdirmeye ya da bozmaya çalışmak için değil, doğayla birlikte yaşamak için. Ve bu düşünceyi o kadar sevdiler, sevgi içlerinde öyle büyüdü ki artık beyaz adam gibi düşünmeleri mümkün değildi.
Sayfa 153·Kitabı okudu
Ben zaten baharsızım Ben zaten kışsız Senelerdir uyumsuzum hayatla Kendine sevdalı ruhların dünyasında Hâlâ desensizim, hâlâ nakışsız
Yol uzun Yol dumanlı Yol kıvrılıp kalıyor dağların yüreğinde Ayaklarım siyah, yorgun ve yalnız Yürümek nasıl da ağır Yürümek nasıl da tenha Ama kuşlar uçuyor göğünde düşlerimin Ama bahçeler yeşil Dağ çılgın, ova sarhoş Ben bu illerde meczup Ben bu yolculuğun son elçisiyim Can toprakta tohum Can denizde kum Başarmak istiyorum
Sayfa 85·Kitabı okudu
Aynı yerden düşüyorum, ne acı Aynı taşa çarpıyorum kalbimi
Sayfa 104·Kitabı okudu