Safiye corduk
@Safiyec
129 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Korkumla korkmuyorum şimdi, madem kapı aralıktır, sen sonuna kadar aç onu. Artık bendeki insandan kurtuldum (M. Cevdet Anday)
Dünya hali böyledir, insan koyun koyuna yattığıyla bile aynı rüyayı görmez. Herkes kendi hesabına uyanır, herkes kendi kabusuna uyur.
17 Haziran’da Öğretmen Vidar’ın okulda bir öğrencisine şiddet uygulamasıyla başlayan süreci okuyoruz. Vidar okuldan uzaklaştırma aldıktan sonra babasının eşyalarını karıştırır ve yazdıklarının numarasını bulur. Bir dürtüü ile yazdığın numarasının tuşlar. Çalan telefonu açar. Vidar çocukluğuuyla konuşa bildiğini fark eder. Ama bir sorun vardır: her gün aynı gündür. Ve günlük sadece bir kere arama hakkı vardır. Vidar 17 Haziran 1986’daki Yaşananları tek tek kaydetmeye başlar. Bugünü aydınlatmanın tek yolu o gün ne olduğundan geçer. Kitabın sonunda o gün olanları hep birlikte öğreniriz. Aldatılan ve aldatıldığının farkında olan bir anne, iş seyahatlerine giden bir baba, anne babanın sürtüşmelerinden uzak durmaya çalışan abla ve bütün bunlara şahit olan küçük çocuk Vidar…
O gün baba yine gider anne ise Vidar’ın yazdığı bir çizgi roman yüzünden evi terk eder. Vidar’ın yalnızlığı, korkusu, suçluluğu, acısı gözler önüne serilir.
