Kişiliğinde hiç ses vermeyen bazı derinlikler vardı.Gri kunduz’ un şefkatli bir sözü, elini okşayan bir elin değmesi, bu derinliklerden ses getirebilirdi, fakat Gri kunduZ ne okşadı ne de şefkatli bir söz söyledi. Onun alışkanlığı değildi.Onun üstünlüğü vahşiceydi, vahşice hükmediyordu, adaleti sopa ile yerine getiriyor, bir suçu vurduğu darbenin acısı ile cezalandırıyor, bir hüneri şefkat göstererek değil, yalnızca vurmadan mükâfatlandırıyordu. İşte bu yüzden Beyaz Diş, bir insan elinin bağışlayacağı mutluluğu tanımıyordu.