“Öyle bir çağda yaşıyoruz ki hepimiz birer Hikmet Benol olma yolunda ilerliyoruz! Anlaşılmak uğruna psikologlara para döküyor, sosyal medyada dil döküyor ama yine aradığımızı bulamıyoruz.Kimlik bölünmesi şöyle dursun, paramparça olup gittik.İpin ucunu kaçırdık çoğumuz.Çareyi kitaplarda arıyor, Oğuz Atay’ı anlamk zor diyoruz.Oysa adım adım Oğuz Ataylaşıyoruz.Üst kurmaca yaşam biçimlerimiz oldu, bilincimizin akış hızına yetişemiyoruz.İşin tuhafı şu ki, en çok yarım bıraktığımız eserler yine Oğuz Atay’ın eserleri.Bu demek oluyor ki yine en çok kendimizi anlamıyoruz.”👏 Nasıl güzel bir paragraf olmuş. Dimağınıza ,kaleminize sağlık 🌺🍃 Hâkikaten de öyle modern yaşam hızına yetişmeye çalışırken HEM HER YERDEYİZ HEM DE HİÇBİR YERDE. Herkes biraz kendisi ama daha çok başkası. Her şey ve hiçbir şey iç içe.