"Garipti insanlar, sürekli üstlerine vazife olmayan şeyler yapıyorlardı.
Sürekli birbirlerinin işine karışıyorlardı.
Sürekli birbirlerinin arkasından konuşuyorlardı.
Her konuda fikir yürütüyorlar, en iyiyi kendilerinin bildiğini sanıyorlar, her zaman kendi söyledikleri yapılsın istiyorlardı.
Ama bunlar kötülük sayılmazdı, gerçi iyilik de sayılmazdı."
"Herkes ne çok yalan söylüyordu. Sürekli yalan söylüyorlardı. Karılarına, kocalarına, çocuklarına, akrabalarına, komşularına, patronlarına, çalışanlarına. Yakalandıkları zaman da utanmıyorlar, inkar ediyorlar ya da yeni bir yalan söylüyorlardı."
"Ey Zerdüşt, her şeyi biliyorum. Sen kalabalığın içinde benim yanımda olduğundan daha fazla yalnızsın. Terk edilmek ve yalnız olmak başka şeyler. Şimdi bunu öğrendin. İnsanlar arasında her zaman vahşi ve yabancı kalacaksın. Hatta onlar seni sevdikleri zaman bile, onlara vahşi ve yabancı kalacaksın; çünkü onlar her şeyden önce korunmak isterler."