Gerçekten de insan hayatında adalet duygusundan, dürüstlükten, kendine hâkim olmaktan ve cesaretten (kısacası doğru mantık çerçevesinde hareket etmeni ve senin iraden dışında kaderin senin karşına çıkardıklarını kabul etmeni sağlayan aklın yeterliliğinden) daha iyi olan bir şey bulabilirsen tüm kalbin ve ruhunla ona sarıl ve keşfettiğin bu yüce iyiliğin tüm nimetlerinden faydalan."
Uzun saatler verimli çalışabilme yeteneği hayranlık uyandırıcıdır. Ama sen bir insansın, insan yapımı bir makine değil. Seneca hayvan olmadığımızın altını çizer. "Görev başındayken ölmek gerçekten de bu kadar güzel bir şey midir?" diye sorar. Aleksandr Soljenitsin kaya çok iyi özetlemiştir: "Çalışırken ölenler atlardır. Herkes bunu bilmeli."
Kendini neye bağlı hissediyorsun? Hangi sebebe, hangi göreve hangi amaca? Ne yapıyorsun ve daha da önemlisi bunu neden yapıyorsun? Her gün yaptığın şeyler nasıl oluyor da bir şekilde önemsediğini iddia ettiğin değerleri etkileyebiliyor? Değer verdiğin şeylerle uyumlu hareket ediyor musun? Yoksa boş boş dolanıp hırsının dışında kalan her şeye kafanı mı çeviriyorsun?