Hakikat de bir zaman fenomenidir. Süregelen, sonsuz şimdinin bir yansımasıdır. Zamanın kopuşu, gidere ufalan, firari şimdi, hakikatin içini oyar.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Şimdi göz önüne getirilemeyen hiçbir şey var olamaz. Her şeyin şimdide mevcut olması gereklidir. Mevcudiyeti ortadan kaldırma etkisi uyandıran ara mekanlar ve ara zamanlar ilga edilir. Sadece iki konum kalır geriye : hiçbir şey ve şimdide bulunma. Artık bir ara yoktur. Oysa varlık mevcut olmaktan daha fazlasıdır. İnsan hayatı, bütün aradalık formlarından mahrum bırakıldığından kısırlaşır.
“Ayrıntılar çok önemli, işin özü o aptal ayrıntılardadır hep,”
Sayfa 20
Sıkıntıyı keyif olarak gördüm, çöldeki serapları tazelik veren sular olarak gördüm. Hazlara tutundum ve elime geçen acı oldu. Kralca güç ve dünyevi mülk, zenginlik ve kudret, arkadaşlar ve oğullar, eşler ve yoldaşlar, duyuları cezbeden her şey; hepsini istedim çünkü bunların bana güzellik getireceğini sandım, fakat her şey benim olduğu anda doğasını değiştirdi ve yanan ateş oluverdi.
Sayfa 181
