Bir zamanlar onu şaşırtacak bir şeylerin olmasını dilerdi. Sabah gözlerini açtığında yeni ve heyecan verici olay olmasını beklerdi, beklentisini karşılamayan günler çoğunluktaydı ama hayal kırıklığına uğramazdı. Çünkü sonraki gün için tekrar umut edebilirdi. Sonra zamanla hiçbir olay yaşanmamasını istemeye başladı. İçindeki huzursuzlukla günlerini geçirdi, böylece bir günü sorunsuz geçse bile ertesi günü bir şeyler olacakmış korkusundan kurtulamadı.
Gökyüzü ve denizin ayırt edilemediği zifiri karanlık gecede, ve o gece gibi karanlıkta önünü göremeyen yüreklerimizle, yalnızca birbirimizin samimiyetinden değil, kendimizden bile emin değildik.