Merve Ayan
@Sahildebirokur
Ben, yani hiç kimse.
Şu anda okuduğu kitap
İçim rahat gidiyordum, biliyorum ki ihaneti gören kuşağın torunları onlara emanet edilen değerleri gözleri gibi koruyacaklar.
Reklam
Bu yüzden eğitilmemiş tek bir çocuk, okuma yazma bilmeyen bir kişi bile kalmamalı ki, en başta onlar için Kuranı kerimde yazılanları kendi anadillerinde okuyup anlasınlar; asırlardır din adına nasıl sömürüldüklerini kendi gözleriyle görsünler, akıllarıyla tartsınlar.
Marcus Aurelius’un Kendime Düşünceler eserini okuduğumda, kitabın temel olarak insanın kendi iç dünyasını disipline etmesi gerektiğini ve bunu başardığında hem bireysel huzura hem de toplumsal uyuma ulaşabileceğini savunduğunu düşünüyorum. Yazarın, dış olayları kontrol edemeyeceğimiz fakat onlara verdiğimiz tepkileri yönetebileceğimiz fikrini oldukça güçlü ve gerçekçi buldum. Ancak yer yer bu yaklaşımın insanın duygusal karmaşıklığını biraz fazla sadeleştirdiğini ve her durumu yalnızca akıl süzgecinden geçirmeyi mümkünmüş gibi sunduğunu hissettim. Yine de kişinin kendi zihni üzerinde çalışmasının kaygıyı azaltabileceği ve daha dengeli bir yaşam sağlayabileceği fikri bana anlamlı geliyor. Yine de bu kadar tanrı bağlamı olması, bu kadar kollektif yaşamın tamamen doğru bulunması doğru gelmedi. Kitap, mutluluğu dış koşullardan çok insanın karakter olgunluğuna bağlaması açısından etkileyici; fakat bunu uygulamanın pratikte düşündüğüm kadar kolay olmadığını da fark ediyorum.
Sana imkansız görünen şeyleri de yap. Çünkü sol el, yeterince alıştırma yapmadığı için çoğu işte yararsız görünür.
