Sayfama bir göz atıyorum, ne çok acımı, öfkemi, yalnızlığımı, çaresiziğimi, korkularımı, arada bir olan mutluluğumu sığdırmışım. Nafes almak istediğim her an buraya gelmiş iki satır yazıp ya daha çok ağlamış yada rahatlamışım. İyi bir duraksın 1k.
Duymazdan ve görmezden geldiklerimiz,
Farkındamısınız bilmem sonumuzu getiriyo. Birini duymazdan geldiğimizde aslında diğer insanlarsa bize sağır oluyo. Keşke pek çok şey böyle olmasa.