„Dile kolay tam 42 yildir beraberdik. Eve girince beni gülerek karsilayisi halimi hatrimi sorusu, sohbetlerimiz, rahatsizlandigimda basucumdan ayrilmayisi aklimdan cikmiyor. Simdi eve giriyorum, kimseyi bulamiyorum. Onsuz olmuyor. Onun evde varligi bile yetiyordu bana. Koca ev bosluktan üzerime cöküyormus gibi geliyor, daraliyorum.“
Insanin zaman zaman kendini dinlemesine, ic dünyasina dönmesine, Necip Fazil‘in deyimiyle nefs muhasebesi yapmasina ihtiyaci vardir. Bu da ancak yalnizlikta mümkün olur.