Sanki en ufak bir esinti, en ufak bir gıcırtı, en inceden hafif bir dokunuş, kısaca her şey, gerçekten her şey, ışık için kara bir delik ne ifade ediyorsa ses için de ona denk bir şeyin içinde yutuldu. Nasıl bir karşıt maddeden söz ediyorsak, bu da bir karşıt gürültüydü.
İkinci olarak da babası yüzünden, çünkü sınıf birincisi Anne-Laure’un dediğine kulak verecek olursa, bir baba insanı hem etkileyen, hem de insanın kaygı ve tasalarını gideren üstün bir tipti, komik de olabilirdi, ama yalnızca komik olmaktan öte başka özelliklere de sahip olmalıydı. O etrafta olduğu sürece kötü bir şey olamazmış gibi olmalıydı. İnsan ne açlık, ne soğuk, ne korku, ne de başka bir tehlikeyle karşı karşıya kalmazmış gibi hissetmeliydi. Onun sayesinde, insan on altı yaşında bile, küçük bir kız olarak kalma hakkını korumuş olmalıydı. Elli yaşında bile.