Dua, salt dünyevi amaçlara hasredildiğinde ibadet olma niteliğini yitirir, yalnızca kuru bir talep durumuna düşer. Sadece taleplere ulaşmak için yapılan ihlassız bir duanın, kabulün önünde bir engel teşkil etmesi de kuvvetle muhtemeldir.
Bazen şeytan, insana vesvese vererek "Bunca zamandır dua ediyorsun, bir karşılık görmedin." diyebilir. Böyle bir durumda zihnimize, dua edebiliyor olmanın, duada istediklerimizin verilmesinden çok daha üstün bir kazanım olduğu yönünde telkin yapmalıyız. Buna ayrıca "Zamanı geldiğinde Rabbimiz duamızın mutlaka karşılığını da yaratacaktır." düşüncesini de eklemeliyiz.